Hoe handle je mensen die sneller zijn?

Zoals ik laatst al schreef, mijn tempo is momenteel niet om over naar huis te schrijven. Ik voel mee en slak. Een slak met tegenwind. En nu is er niets mis met #Teamslak. Ik schreef er zelfs een blog over: ‘Ode aan #TeamSlak’. Ook Bjorn, mijn favoriete snelle loper, schreef een blog die hierbij aansloot: ‘Hoe #TeamSlak #TeamHaas verslaat’. En alles wat daar geschreven staat, is waar. Maar toch blijft het soms lastig, dat de hele wereld sneller lijkt te zijn dan jijzelf. Daarom deze blog: hoe handle je mensen die sneller zijn dan jij?

9 van de 10 hardlopers die ik ken hebben het als doel: sneller worden. Bijna iedere hardloper wordt happy van die magische 2 letters: PR! Bij mijn hardloopgroep is het zelfs de bedoeling dat je taart trakteert als je een PR hebt gelopen 🙂 Maar goed, dat terzijde. Even terug naar mijn punt: bijna iedere hardloper wil sneller worden. Resultaat zien van al die úren trainen. En het lastige is vaak ook dat we onszelf met een ander gaan vergelijken: dat we niet alleen sneller willen zijn dan ons laatste PR, maar het liefst ook dan de rest! En het kan echt balen zijn als dat niet lukt…

En nu kan ik het simpel maken, zeggen dat je trots moet zijn omdat je loopt (‘want je bent sneller dan iedereen die op de bank zit’), dat je je moet focussen op jezelf (‘want het is jouw proces, en je loopt toch voor jezelf??’) en dat je je niets van de ander aan moet trekken (lekker makkelijk gezegd altijd)… Maar goed, zo kort door de bocht is het vaak niet.

De vraag is: waarom baal je ervan dat iemand sneller is dan dat jijzelf bent? Als ik mezelf vergelijk met mijn vriend, snap ik best waarom hij sneller is: hij heeft een hardlopersbouw (lang en dun) – ik niet (klein en stevig); hij heeft de perfecte voorvoetlanding – mijn voet pakt van begin tot eind het asfalt mee en mijn vriend lijkt niet te hoeven werken om vooruit te komen – mijn hele lichaam zie je zwoegen! Vind ik dit oneerlijk? Ja, soms wel. Zeker als ik bedenk dat ik meer en regelmatiger train dan dat hij doet. Maar toch, bij hem kan ik het hebben.

Ik kan het wel ‘naar’ vinden als mensen die net beginnen met hardlopen, al sneller kunnen lopen dan ik. Of dat we samen zouden lopen, maar dat iemand sneller is, en ik dan het idee krijg dat ik me moet aanpassen, omdat de ander het dan niet leuk vindt. Ik kan dit dan oneerlijk vinden. Wat stom is, want hardlopen en welk tempo je lopen kan, hangt van zóveel dingen af.

Ik kan het vooral hebben als ik op Instagram posts van andere lopers voorbij zie komen. ‘Langzame’ duurlopen, op tempo 5’30. Haha, voor mij dus niet langzaam. En zeker geen duurloop. Maar ik ga wel twijfelen aan mezelf, als ik teveel tempo’s in de 5 minuten voorbij zie komen. En dat slaat nergens op. Ik word niet slechter, omdat een ander sneller is. Een ander is niet beter, omdat ik langzamere kilometers maak. Soms is het beter voor mijn ego om mijn Instagram timeline even niet te checken, en me te focussen op mezelf (kom ik er toch weer op terug haha). Niet te zien dat 20 andere lopers lekker tussen de 5’30 en 5’45 hebben gelopen, terwijl ik 12 langzame en moeizame kilometers in 7’00 heb gemaakt.

Wat anderen doen, wat anderen lopen: het zou me niet moeten boeien. Door het af en toe ook echt te negeren, kan ik me beter op mezelf focussen. Tevreden zijn met hoe het met mij gaat. Inzien dat het gaat om de kilometers die ik maak – om het plezier wat ik erin heb – en niet om de tijd. Er zullen namelijk áltijd mensen zijn die sneller zijn. Of je moet Dafne Schippers heten. En ook Dafne heeft wel eens een slechte dag….

 

4 comments

  1. 12 km in 7 minuten per km? WOW, ik vind dat gewéldig, doe het je niet na, niet vandaag, niet gisteren en niet volgend jaar!
    En ik train toch trouw drie keer per week!

  2. Herkenbaar. Ik ben ook zo’n slak. Zo’n slak die heel veel loopt, die heel veel traint, en die toch mensen die net gestart zijn gezwind ziet voorbij lopen.
    Ik heb het van mij afgezet. Ik loop, inderdaad, maar meer nog: ik vind het leuk! Dus ik loop niet meer voor PR’s, ik loop niet meer voor tijden, ik loop niet voor anderen. Ik loop enkel nog puur voor mezelf, en sinds ik die klik gemaakt heb, loopt het allemaal toch nét iets leuker. En ook nog nét iets trager, want de druk is eraf. Mede daardoor worden alle loopjes gewoon leuker, want gemakkelijker.
    En het is inderdaad zo… ook toppers hebben een keer een mindere dag, en er zal altijd iemand zijn die sneller is! Dank voor het inzicht!

  3. Ik vind 12 km al erg ver. Loop op dit moment max 7 op ongeveer hetzelfde tempo.
    Loop samen met mn vader en zus. Vader van 74 en zus drie jaar jonger dan ik. ben altijd de langzaamste…. en daar baal ik dan wel weer van…..😜

  4. Ik las aansluitend het artikel van Bjorn en ik wil toch even reageren. Er zijn zoveel lopers die sneller zijn dan mij en zoveel die trager zijn… Jij en ik zullen nooit aan de Olympische Spelen staan en dan maken die paar minuten of seconden meer of minder eigenlijk geen hol uit. Wat wel uitmaakt? De graadjes plezier die je aan het lopen hebt… Ik denk dat we dat allemaal delen: anders deden we het niet.. Week na week al die kilometers maken. Dat verenigt ons. Als ik zeg dat ik marathons loop, vragen mensen vaak of ik dan onder de drie uur loop want ‘ik doe dat professioneel’. (in bijberoep, eigenlijk) Vermoeiend om soms uit te leggen dat ik alleen goed ben de liefde voor het lopen overbrengen en eigenlijk niet echt in het lopen zelf… Ik vind je blog trouwens fantastisch. Krijg er veel inspiratie door en ga nog wat loopverhalen lezen! Groetjes, Lien

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.