Vergelijk jezelf niet met anderen

Ik kan uren doorbrengen op Instagram, misschien wel iets teveel uren. Ik vind het een fijne vorm van Social Media om mezelf mee te inspireren en te motiveren: mooie gerechten, waar ik dan ook mee aan de slag wil; iemand die zijn run heeft gepost en mij daarmee de laatste schop onder mijn kont geeft om ook de deur uit te gaan; iemand die haar eerste kilo’s afgevallen is, wat ik dan heel tof vind om te zien. Maar Instagram heeft voor mij ook een duidelijke keerzijde…

Want waar het mij erg kan motiveren, kan het me juist ook onzeker maken. Want, ik vergelijk mezelf redelijk vaak met anderen. En nu weet ik heel goed dat wat je op Instagram ziet, vaak het meest positieve beeld is van wat iemand laat zien van zichzelf. Daar maak ik mezelf ook schuldig aan; ik maak ook 10 foto’s en kies dan de beste uit om te posten, jup #letsgetreal. Ik weet dat anderen dat ook doen, maar ben me daar niet altijd bewust van. En daarom kan ik me best onzeker voelen door wat anderen posten.

Als ik duurloopjes voorbij zie komen, met de beschrijving ‘rustig loopje’ en tempo 5:30, kan ik vaak alleen maar denken: ‘jeetje, ik doe daar een minuut langer over!’. Of meiden met hele strakke buiken en zichtbare sixpacks; tsja, die ga ik  niet krijgen na mijn gewichtsverlies, want ik heb nu eenmaal wat huid over op mijn buik. Dan mogen mijn buikspieren nog zo sterk zijn, zichtbaar zullen ze nooit worden. En zo kan wat anderen doen en posten, mij onzeker maken. Want ja, ik ben dan wel heel trots op het proces wat ik doorlopen heb en op het resultaat wat ik bereikt heb, maar ja, ik zou ook wel zo’n mooie, strakke buik willen hebben. En ik word altijd met mijn neus op de feiten gedrukt als ik de sixpack foto’s zie, en dat maakt mij dan onzeker. Zonder te kijken naar wat mij wél gelukt is, en trots te zijn op wat ik wél bereikt heb.

En dat is het niet waard. Waarom zou ik mijn dag laten verpesten door wat iemand anders post? Waarom zou ik onzeker moeten zijn over het tempo wat een ander loopt en wat ik in een duurloop nu eenmaal niet haal? Waarom zou ik onzeker worden over mijn buik? Omdat die van de ander misschien iets dichter bij mijn droomideaal ligt, dan mijn eigen buik? Wat zij hebben of doen, zegt toch niets over mij? Ik probeer mezelf steeds vaker te realiseren dat ik het verhaal van de ander niet ken. Net zoals de ander mijn verhaal niet kent (of ze moeten mijn blog dagelijks volgen haha). Ik weet niet wat de ander denkt, voelt, wat zij hebben meegemaakt, waar ze vandaan komen, maar vooral ook: wat ze gedaan hebben om hun doelen te bereiken. Ik ken het volledige verhaal niet.

Als ik me dat realiseer en het op die manier bekijk, snap ik ook dat ik appels met peren aan het vergelijken ben. Of met perziken, voor mijn part. En dat is niet logisch, en de vergelijking klopt ook niet. En ik mijn hoofd valt deze vergelijking dan meestal negatief uit voor mezelf. Want: ik zie altijd wel verbeterpunten, dingen die bij een ander beter zijn. En daar voel ik mezelf dan minder goed door.

En als ik eerlijk ben, is dat echt onzin. Want waarom zou je alleen je run van 5km op toptempo posten; het feit dat iemand haar eerste les van Evy heeft gevolgd, met tempo 8:18 en haar eerste kilometers heeft gemaakt: dat is bewonderenswaardig! Dat iemand van de bank afgekomen is, een oude joggingbroek heeft gepakt en gegaan is: daar heb ik respect voor! Of dat iemand gezonder is gaan leven, de eerste stap heeft gezet en nu de eerste kilo kwijt is! Respect dat jij die stap hebt gemaakt. Dat iemand anders 20 kilo kwijt is, so be it. Jij bent begonnen, jij maakt jouw stappen en jij bent goed bezig! Dat is waar je trots op moet zijn.

Stop met jezelf vergelijken met anderen. Als je jezelf wilt vergelijken: vergelijk je dan met jezelf. Hoe jij in kleine stappen naar jouw doelen toewerkt. Hoe jij durft om aan jezelf te werken. Het heeft geen zin om jouw start te vergelijken met het 10e hoofdstuk van de ander, of zelfs maar de start van de ander. Je doorloopt jouw proces, waar jouw doelen, successen maar ook valkuilen bij horen. En het feit dat je eraan gestart bent: dat is al bewonderenswaardig. Jij doet het maar mooi! Ook al verloor jij deze week misschien geen gewicht, ook al liep jij deze week iets minder ver dan vorige week. Een proces gaat met ups en downs. Maar als je in jezelf geloofd en dit volhoudt: dan kom je er wel! Ik weet zeker dat we allemaal gelukkiger zouden zijn als we stopten met onszelf vergelijken met anderen en ons meer focussen op onszelf. Let’s go for it!

10 comments

  1. Pfff dit is zó herkenbaar!
    Raakt mij persoonlijk ook wel, want ik vergelijk mezelf ook echt dagelijks met anderen (zelfs met jou ;-))… Maar het slaat inderdaad eigenlijk nergens op! En je kunt juist zoveel halen uit je eigen progressie…
    Langzaam maar zeker word ik me er meer bewust van dat ik dit doe, en dat dit gedrag/deze gedachten me echt totaal niet helpen..
    Let’s believe in ourselves!

    Even een ‘GOED BEZIG MIRJAM!’ -> ik heb de afgelopen 2,5 maand al 22 keer hardgelopen, en de 6 (!!!!) Maanden daarvoor misschien 3 keer (ook door de winter, maar ook door luiheid, geen zin, niet willen beginnen, negativiteit).

    1. Nee precies! De minder leuke momenten posten we niet. Als ons leven er maar leuk en interessant uit ziet! (Geen commentaar hoor, ik doe er zelf net zo hard aan mee!)

      1. Zo herkenbaar! Zeker nu ik een dip heb in het lopen wat betreft snelheid en conditie. Daar waar ik eind 2016 een duurloop op 6:30 makkelijk kon, moet ik nu toegeven aan 7:00 en langzamer. En nee, ik heb geen (grote) blessure gehad; en ja, ik heb teveel van mezelf gevraagd en ja, ik heb (misschien) verkeerd getraind in combinatie met mijn privé-beslommeringen.

        Precies vanwege wat jij nu schrijft, post ik dan ook steeds vaker slechte(re) momenten en moeizame prestaties, om anderen te laten zien dat het leven niet alleen zo is als alle rooskleurige/vertekenende posts op Instagram je doen geloven. Ik vergeleek/vergelijk mezelf ook telkens met anderen, maar kan er al steeds beter mee omgaan! Opmerkingen als “6:00 min/km noem ik geen hardlopen meer” lees ik vaak, maar heb moeten leren negeren, maar soms komt dat stemmetje weer boven…En dan moet ik ‘m even de waarheid zeggen. Je doet het allemaal voor jezelf en niet voor een ander! 🤗

        1. Wat goed dat je daarin het aandurft om ook je negatievere posts te posten! Ik merk zelf dat ik daae soms wat moeite mee heb. Juist ook omdat ik onzeker word van iedereen bij wie het ogenschijnlijk altijd rozengeur en maneschijn is…

      2. Denk je dat dat slecht is? Dat we meer saaie/stomme momenten zouden moeten posten?
        Het hele ding is juist dat je een mooie verzameling met leuke dingen hebt toch? Daarin is Instagram niet zo anders dan een ouderwets fotoboek, behalve dat er mensen meekijken… 🙂

        Als men zich maar blijft beseffen dat iedereen óók mindere momenten heeft, zoals Nienke hier ook noemt ^

  2. Inderdaad, true! Als ik geen positief nieuws heb, post ik vaak ook niet. Misschien niet goed, maar ja, zo is het wel….

    Voor mij ben jij een voorbeeld! Ik blijf je dan ook volgen in goede, maar vooral ook in slechte tijden!😘

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *