Samen hardlopen..

Ik sprak altijd mensen die samen hardlopen zo gezellig vonden. En ik snapte dat nooit zo goed. Ik plaatste mezelf namelijk in de categorie ‘lonely loper’. Ik was namelijk niet leuk om mee te lopen; ik werd er vaak ontzettend chagrijnig van. En dat is voor mijn medeloper niet heel gezellig. Dus liep ik altijd alleen. Totdat ik me aansloot bij een loopgroep, en merkte dat samen lopen ook heel leuk kon zijn. Hoewel het tijdens de intervaltrainingen vaak ‘samen in stilte lijden was’….  

Toch maakte deze trainingen dat ik leerde om samen te lopen. Waar ik eerst wel eens ging lopen met mijn vriend, en na 2 kilometer al niet meer te genieten was, werd ik leuk om mee te lopen. Ik kletste me door duurlopen heen, ik gaf high fives na geslaagde intervaltrainingen en ik ging op een gegeven moment zelfs speciale hardloopdates plannen. Van ‘lonely loper’ naar ‘geslaagde zweetdates’,  daar zit natuurlijk een hele wereld tussen. Hoe dit verandert is?

Ik merkte wat er gebeurde als ik met iemand anders ging hardlopen: ik liep niet meer voor mezelf, ik ging voor de ander lopen. Als ik met mijn vriend ging lopen (die normaal stukken sneller loopt), dacht ik dat het voor hem vervelend zou zijn om op mijn slakkentempo te trainen. Dus ging ik wat sneller lopen en moest ik eigenlijk moeite doen voor het tempo. Wat stom is, want voor hem is het verschil tussen 5’45 en 6’00 echt nihil; voor mij is het een wereld van verschil. Ik blies mezelf op, terwijl het voor hem totaal geen verschil maakte. Je eigen tempo kunnen lopen is dus erg belangrijk, als je samen met iemand anders loopt. Loop op het tempo wat voor de langzaamste loper fijn is. Over het algemeen trainen we toch al te weinig in tempo 1, dus is een langzamere training alleen maar een winst!

En nee, je hoeft je niet te schamen als iemand zich moet aanpassen aan jouw tempo. Ik ga er namelijk vanuit dat iemand er bewust voor kiest om met jou samen te gaan lopen. En diegene heeft niet het doel om jou hiermee te pesten; ik ga er vanuit dat deze persoon met jou gaat lopen omdat hij/zij dat leuk en gezellig vindt. Dit is een bewuste keuze. En dat houdt in, dat iemand zich er ook bewust van is dat samen lopen een kwestie van aanpassen aan elkaar is. En dat hij/zij dit niet erg vindt, anders hadden jullie namelijk nooit een loopafspraak gehad.

Maar durf tijdens het samen lopen ook gebruik van de ander te maken. Zo zet ik mijn vriend nog wel eens in tijdens intervaltrainingen. Zoals ik al eerder zei, mijn tempo is voor hem een peulenschilletje. En als ik in intervallen naar mijn toptempo ga, is dit voor hem weinig meer dan een ‘comfortabel tempo’. Wat niet erg is, want ik kan hier mijn voordeel van maken. Door deze trainingen met hem samen te doen, kan ik hem gebruiken om de tijd en tempo’s in de gaten te houden, en mij eventueel te hazen als dit nodig is. Voor mij heel fijn, voor hem een lekkere uitloop/loslooptraining.

Ik heb vooral geleerd om mezelf niet als last te moeten gaan zien voor de ander. Zoals ik al zei, iemand WIL met jou samen lopen, dat is een bewuste keuze, en geen straf. Iemand vindt het gezellig om samen te lopen, dus zie jullie zweetdate dan ook als een gezellig uitje. Wat is er nou leuker dan met een leuk persoon, die ook nog eens dezelfde hobby heeft, lekker een rondje te gaan lopen? Het helpt overigens wel als de snellere partij geen rare sprongen en danspasjes gaat maken onderweg. Er is een grens aan tolerantie bij de langzamere partij. Je hoeft natuurlijk niet per se uit te stralen dat deze training voor jou een eitje is… (nee hoor, dit is heus geen eigen ervaring 😛 )

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.