Road to Berlin: 9 weeks to go!

Nog 9 weken! Of kan ik beter zeggen: nog MAAR 9 weken? Woah, de weken gaan wat mij betreft behoorlijk snel. Nog maar 9 weken en dan is het tijd voor Medal Monday. Hopelijk heb ik dan vandaag een mooie medaille, een berg mooie herinneringen, een PR en niet al te veel spierpijn! Maar om dat te halen, moet er natuurlijk getraind worden! En dat ging deze week wat wisselend 😉

Maandag had ik een rustdagje; ik had zondag een heftige dag op mijn werk en ik had even tijd voor wat me-time. Dit dus lekker genomen en even niet gesport! Rust is ook belangrijk, zowel lichamelijk als mentaal. Belangrijk om dit niet te onderschatten!

Dinsdag had ik eigenlijk looptraining, maar omdat ik die avond niet kon, heb ik mijn training ’s morgens al gedaan. Op het programma stond: warming-up, 5000/3000 op wisseltempo, cooling down. Het was een heerlijke training, waarbij kilometers is zone 2 en zone 3 zich makkelijk afwisselde. Ik liep zo lekker, dat ik mijn cooling down ietsje langer heb gemaakt, en ik totaal 13 kilometer liep. Ik moest hier eigenlijk wel om lachen; op momenten dat ik niet specifiek train, is dit vaak een prima afstand voor mijn duurlopen, en nu is het mijn ‘intervaltraining op dinsdagochtend’. Yes, the times are changing 😉

Woensdag was het tijd voor mijn uurtje crossfit en daarna deed ik lekker wat shopping cardio met mijn nichtje in Utrecht. Superleuke dag!

Donderdag was het tijd voor looptraining en gelukkig kon ik er nu wel heen. Op het programma stond heuveltraining, en dan weet je wel genoeg 😉 Ik voelde mijn beenspieren nog van mijn crossfituurtje van woensdag, dus ik had er niet direct zin in. But what has to be done, has to be done, right? Na het inlopen werd er een rondje van ruim een kilometer uitgezet, met daarin een beklimming van die verrekte heuvel. En ieder rondje was in een ander tempo. De volgorde was tempo 3,2,4,2,3. Alsof je benen nog niet genoeg verzuurd zijn na een heuvel oprennen, mag je vervolgens ook de ronde nog afmaken in een hoog tempo. Pfoei. De training was pittig en bij het uitlopen was ik niet vooruit te branden. Maar goed: 11 kilometer is 11 kilometer en ze zijn weer gemaakt. Om het nog leuker te maken, mocht ik daarna de nachtdienst in. oH the joy…

Door de nachtdiensten en wat korte nachten die ik daarna had, besloot ik zondagavond mijn duurloop te gaan doen. Nu koelde het lekker af, maar toen ik rond 19u begon was het behoorlijk warm. Het eerste uur kostte me meer energie dan ik berekend had, dus dat hield in dat het tempo wat lager ging, zodat mijn hartslag niet te hoog zou komen. Op zich geen ramp, maar het was een pittige duurloop, vooral de laatste 5 kilometer waren meer op karakter dan op conditie. Alsnog netjes de 25 kilometer vol gemaakt. Nu tijd om lekker te herstellen, zodat ik aankomende week weer knallen kan 🙂

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.