Road to Berlin: 6 weeks to go!

Op het moment dat ik dit schrijf (zondagmiddag), is het nog precies 42 dagen tot de marathon. 42 dagen tot de magische afstand van 42 (,2 ja haha) kilometer. 42 dagen om nog alles uit mezelf te halen om straks te knallen in Berlijn. Ik kan je zeggen: deze week heeft me veel vertrouwen gegeven. Als het blijft gaan zoals het nu gaat, gaat het wel goed komen daar… Waarom ik dit vertrouwen heb? Lees maar mee ๐Ÿ™‚

Maandag was even een rustdagje, na mijn duurloop van de zondag ervoor. Die had ik wel verdiend na 30 kilometer vond ik zelf ๐Ÿ˜‰

Dinsdagavond was het tijd voor baantraining! Na een lekkere warming-up deed ik mijn eigen programma. 1000, 800, 1000, 800 meter op marathontempo met 200 meter rust tussendoor, en daarna nog 3x 400 meter in 95%. Even explosief afsluiten. Ik had al door dat ik lekker liep; marathontempo kostte weinig moeite en de 400’jes gingen uiteindelijk in 100%. Meneer de trainer vroeg zich toch af of ik niet ‘te vroeg ging pieken’. Eh… ‘jij maakt de schema’s, ik voer braaf uit’. ๐Ÿ˜‰ Anyway, de vorm zit wel goed geloof ik!

Woensdag was er geen crossfit, en deed ik thuis mijn eigen circuitje met core-, bil- en beenoefeningen! Prima voor de afwisseling!

Donderdag stond er eigenlijk een training met de groep op het programma, maar omdat ik erg slecht geslapen had, besloot ik lekker zelf te gaan lopen, zodat ik me alleen maar druk hoefde te maken over mezelf. Daarnaast had ik de training die op het programma stond, de week ervoor al gedaan. Ik besloot een rustige 10 kilometer te lopen, met hier en daar wat versnellingen. Even aanzetten tussen lantaarnpalen, 1000 meter op marathontempo, een paar minuten lang iedere minuut nรณg een tikkeltje harder lopen. Laten we het maar een fartlek noemen. Ondanks de hitte, ging het verrassend goed. En heb ik daarna onwijs lekker geslapen!

Vrijdag en zaterdag stonden in het teken van rust, al wandelde ik beide dagen meer dan genoeg ๐Ÿ™‚

Zondag stond een training op het programma, waar ik stiekem tegenop zag: 22 kilometer lopen op mijn beoogde marathontempo. Tot nu toe had ik al langere afstanden gelopen, maar die gingen op een veilig en comfortabel duurlooptempo. Nu werd het tijd om te kijken of al die weken training zin hadden gehad, en het me lukte om 22 kilometer te maken in het tempo waar ik ook mijn marathon in wilde gaan lopen. Na een nacht die korter was die ik wilde, zag ik er nog meer tegen op. De beloofde bewolking was afwezig; de zon was alweer flink aan het stralen. Mijn ontbijt viel niet helemaal lekker, ik moest ongesteld worden… alles was aanwezig om het niet te laten lukken. Mijn vriend ging mee als haas, en pepte me op: iedere kilometer die je maakt op het juiste tempo is er รฉรฉn… We gaan het gewoon doen, en we zien wel waar het schip strandt….

De eerste kilometer gingen we te snel, de tweede te langzaam, de derde weer te snel. Daarna vonden we een steady tempo, en volgden de kilometers elkaar lekker op. Mijn hartslag was hoog, al denk ik dat Garmin iets enthousiaster met de hartslag die hij aangaf, dan dat daadwerkelijk het geval was; het lukte me namelijk om te blijven kletsen. Misschien geen complete verhalen, maar zinnen lukte nog wel ๐Ÿ˜‰ Bij 11 kilometer stopte we eventjes bij een watertap. Even hydrateren en weer door. We liepen via het mooie Oudewater weer terug naar Woerden. Hier loopt een deel van het parcours van de halve marathon van de Linschotenloop. Leuk om daar ook eens te lopen als de zon schijnt, de dieren in de weilanden staan en het eens niet maar 5 graden is ๐Ÿ˜‰ Op kilometer 19 werd het wel ietsje zwaarder; maar de kilometers bleven rond de 6’20 zitten. Opeens besefte ik me dat ik vorig jaar, tijdens mijn marathon van Rotterdam, op dit tempo weg gegaan was. Het was warm en ik stortte veel te vroeg in; bij kilometer 12 al. Nu waren de omstandigheden ongeveer gelijk (warm, zonnig, zelfde tempo), maar liep ik nog steeds relatief makkelijk. Uiteindelijk het hele stuk in het juiste tempo gelopen! 6’21 zelfs, in plaats van de geplande 6’23 ๐Ÿ™‚

En dat zorgt ervoor dat ik echt vertrouwen heb in Berlijn. Ja, daar is het nog 20 kilometer verder. Maar ik hoop toch ook een aantal graden kouder. En de adrenalinerush van de marathon geeft me sowieso al extra energie. Dus met nog 42 dagen te gaan, durf ik nu wel te zeggen dat ik alle vertrouwen heb in die 42,2 kilometer!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.