Road to Berlin: 13 weeks to go!

Oh oh! Ik kreeg afgelopen week de vraag of ik de marathon van Berlijn nog wel ging lopen, want ik had al even niet meer op mijn blog erover geschreven! Klopt ja! Er kwamen wat andere dingen voorbij, waar ik mee bezig was, waardoor mijn marathonupdates even naar de achtergrond verdwenen! Oeps! Maar om alle zorgen weg te nemen: ik ben nog steeds fit en van plan om te gaan rocken in Berlijn! Hoe het er nu voorstaat? Lees maar mee 🙂

Ik ben inmiddels 2 weken bezig met mijn schema, meneer de trainer liet hem als verrassing net wat eerder beginnen. Op zich geen probleem hoor; het is alleen maar goed voor de basis die ik wil opbouwen. Wel schrok ik even toen ik mijn schema zag, de eerste 20km, 23km en 25km stonden direct al in de eerste weken ingepland! Maar goed, ik mocht eerst nog even van de Elfsteden Estafette genieten! Ik liep in 23 uur tijd ruim 26 kilometer en dit ging goed. Ik noemde dit wat gekscherend mijn duurloop afstand, in een intervalvorm op tempoloop tempo 😉 Van alles wat, lekkere training!

Deze week begon ik met lekker uitlopen. M’n benen deden amper pijn en ik liep vrij makkelijk dinsdagavond ruim 7 kilometer. Woensdag ging ik crossfitten, wat meteen een heftige beentraining was. Slim? Misschien niet. Maar het voelde wel even lekker…

Woensdagavond ging ik langs Rob, medehardloper en sportmasseur. In een uur nam hij mijn gespannen benen even goed onder handen, waarna ze weer een stuk losser en beter aanvoelde. M’n kuiten en hamstrings bleken toch nog aardig wat spanning te hebben, na het weekend. Misschien niet gek, maar zo voelde het dinsdag dus niet.

Donderdag kwam ik uit mijn eerste nachtdienst. Normaal ben ik dan niet vooruit te branden, maar dit keer ging het lekker! Al intervallend deed ik 10 kilometer, en die gingen erg snel voorbij! Dat ik daarna een erg pittige nachtdienst had, dat nam ik maar voor lief 😉

Zaterdag deed ik mijn eerste duurloop van het schema. Dat er 20 kilometer stond, gaf ergens wel even een mentale blokkade. 20 is toch wel ver. Maar hey, een maand geleden liep ik een halve bij de IJsselsteinloop in 2:15u, dus ik zou die afstand prima aan kunnen. Schoenen aan en gaan!

Ik besloot op het warmst van de dag te gaan, want: ‘in Berlijn heb ik het weer niet voor het uitzoeken en zou het zomaar ook 25 graden kunnen zijn…’ Nou, dat heb ik geweten. Het was warm, benauwd en plakkerig. Ik liep prima, maar mijn hartslag weigerde in zone 1 te blijven. Om in zone 1 te blijven, moest ik wandelen. Dus ik accepteerde dat het zone 2 werd en ging op pad. De eerste 10 kilometer gingen goed. Ik deed een waterstop na 9 kilometer, oefende met gelsnoepjes en kon stabiel op tempo blijven. Mijn hartslag ging alle kanten op, maar het voelde niet direct zwaar. De laatste 5 kilometer waren mentaal wel afzien. Ik had duidelijk te weinig gedronken en teveel vocht verloren. Ik kon wel in het juiste tempo blijven en maakte al lantaarnpalen tellend de 20 kilometer vol. De kop is eraf!

En ook al gingen de 20 kilometer wat moeizaam: ze gaven me toch voldoende zelfvertrouwen… Voor aankomende week staat er dinsdag een wisseltempo training op het programma en ga ik donderdag mijn lange duurloop van 23 kilometer doen. Vrijdag tot en met zondag ben ik op trainingskamp met Runninggirls Groningen op Schiermonnikoog, waar ik vast ook de nodige kilometers ga maken.

Met nog 13 weken te gaan, is er zeker nog wel wat werk aan de winkel. Qua gewicht wil ik er nog een kilo of 5 à 6 vanaf hebben; maar ongeveer 0,5kg per week is goed te doen, zeker nu de kilometers omhoog gaan. Daarnaast moet ik echt wennen aan de temperatuur, maar ga ik vanaf nu toch voor kwaliteit en mijn duurlopen lekker in de ochtend doen, en niet meer afzien in de middag. Lijkt me een stuk slimmer 🙂

2 comments

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.