#letsgetreal – over sportkleding

Ik ben een vrij ijdele hardloper. Ik denk na over de outfits die ik aandoe als ik een rondje ga lopen. Ik check of mijn sokken wel bij mijn outfit passen, ik match kleurtjes met elkaar en ik stem ook nog mijn haarbandjes er op af. Yeah, #letsgetreal. Maar mijn gewichtsverlies heeft ertoe geleid dat ik niet zomaar ieder setje kleding aan kan doen tijdens het hardlopen.

Ik ben veel afgevallen, en hier heb ik geen seconde spijt van, maar het heeft er wel voor gezorgd dat mijn lichaam niet catwalkwaardig is. Daar baal ik an sich niet van – ik heb geen modellencarrière gepland – maar jullie snappen wel wat ik bedoel. Ik heb last van huid. Huid die over is, die niet meer gevuld is door een laagje vet. Huid die mij er iedere dag aan herinnerd hoe ik was, en die mij dankbaar maakt voor wie ik nu ben.

En de persoon die ik nu ben, die kan marathons rennen. Maar om die marathon te kunnen lopen, zonder daar rare verwondingen op mijn lichaam aan over te houden, moet ik mijn kleding wel aanpassen. Ik zou graag ’s zomers in van die korte broekjes lopen, die net onder je billen eindigen. Maar die kan ik niet dragen; want dan schuurt de huid van mijn benen langs elkaar. Eigenlijk loop ik altijd in driekwart tights, of in tights die net boven mijn knie eindigen (en die lengte vind ik niet zo mooi staan bij mezelf). Maar goed, functionaliteit boven er leuk uitzien.

Het liefst heb ik qua bovenkleding meerdere laagjes aan; ik draag eigenlijk altijd een strak onderhemdje. Waarom? Omdat anders de huid rondom mijn buik en navel gaat schuren. Ik ben hier ook nog wat ruimer bedeeld qua huid (die sixpack zit goed verscholen en zal mijn hele leven verstoppertje blijven spelen), en als ik alleen een shirtje of een hemdje draag, dan heeft mijn huid vrij spel, en krijg ik schuurplekken. Daarnaast ziet een schuddende buik er ook niet echt charmant uit tijdens het lopen. Ook daar kan ik me zorgen over maken.

Op de foto hier kunnen jullie zien hoe ik dit oplos: ik draag een corrigerende broekje (deze – gewoon van de HEMA!) onder mijn hardloopbroekje en mijn hemdje. Dit broekje is lang genoeg, zodat mijn benen niet gaan schuren. En het broekje heeft een onwijs hoge taille, zodat mijn buik op z’n plek blijft. Dat broekje is dus dat hele zwarte ding, die boven én onder mijn roze broekje uitkomt. Het klinkt dan wel niet charmant, ik ben blij dat deze dingen bestaan.

So: #letsgetreal: mijn lichaam is niet perfect, ik draag corrigerende broekjes voor oma’s om alles op z’n plek te houden en die hele korte hardloopbroekjes, daar zal je mij nooit in zien. Maar ach, ik heb een leven met mogelijkheden hiervoor terug gekregen en ik kan marathons lopen. En dat is me uiteindelijk veel meer waard dan een bepaalde outfit wel of niet kunnen dragen!

5 comments

  1. Wat goed dat je zoveel bent afgevallen. Ik ben no ook op 23 kg eraf en heb nog even te gaan. Ik krijg hier waarschijnlijk ook last van en mijn zwangerschap heeft ook niet echt geholpen. Ik probeer niet te snel te gaan on deze schade een beetje te beperken maar ik geloof niet dat er een wondermiddel tegen is.

  2. Beste Petra, Misschien een rare reactie maar jouw bericht maakt mij blij. Gisteren heb ik mijn eerste 10 km gelopen in 10 jaar. En nu, slechts nog maar 14kg lichter van de 40 die ik kwijt moet, had ik forse schuurplekken halverwege mijn dijen (korte tight aan met korte pijpjes). Dit maakt mij gefrustreerd want ik wil ook niet in die lange broeken lopen. Jouw oplossing ga ik volgen zodra ik thuis ben (nu op vakantie). Bedankt voor jouw inspiratie (niet alleen de broeken oplossing trouwens)! Ik wens je nog vele mooie kilometers! Groeten, Kitty van Zijtveld

  3. Maar waar koop je die broekjes als ik vragen mag? Ik heb het zelfde probleem los het anders op, loop altijd met een hemd onder me hardloop kleding en een mega broek zonder pijpjes 😶

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.