Let’s talk about: Momlife

Ik had nog zo gezegd dat ik geen ‘mommy blogger’ zou gaan worden. En dat ben ik ook nog steeds niet van plan, maar toch is mama zijn inmiddels deel van m’n leven, en leek het mij leuk om over mijn ervaringen in de eerste 10 weken van het mama zijn te bloggen. Als je het niet interessant vindt? Er komen nog genoeg receptjes en andere dingen online, dus blijf me gewoon rustig volgen hoor πŸ™‚

Ik zei laatst tegen iemand dat ik het zo verbazingwekkend vond dat er weet-ik-hoeveel cursussen zijn voor je bevalling – terwijl dat een natuurlijk iets is – maar dat er amper wat is qua aanbod, om je voor te bereiden op wat daarna komt. Terwijl de fase mΓ©t baby niet iets is, wat je lichaam uit oerkracht ‘wel even’ doet. Dat is toch eigenlijk best gek?

Nu ik terugkijk op de eerste 10 weken met Bodi, denk ik dat er weinig is wat me had kunnen voorbereiden op het mama zijn. Het is een overweldigend iets, en de helft van de tijd heb je geen idee wat je aan het doen bent, en hoop je maar dat je het goede doet. Mocht je je nu zorgen gaan maken: Bodi is een flinke jongen, die goed groeit, bijna altijd vrolijk is en die nog geen verkoudheidje meegepakt heeft. Dus volgens mij doen we best vaak het goede πŸ˜‰ Met de weken leer je je kindje gelukkig ook steeds beter kennen en leer je uit ervaring steeds meer wat werkt πŸ™‚

Ik denk wel dat we van het ideaalbeeld van een roze of blauwe wolk moeten gaan afstappen hoor. Een baby hebben is verrekte hard werken, meer dan een fulltime job, en het is echt niet altijd leuk. Ik geniet echt van mijn baby, ik ben dol op dat jongetje, zijn geluidjes, zijn lachjes, zijn knuffels, maar het feit dat je wereld erg klein is, dat je slaaptekort hebt en dat je soms geen idee hebt hoe je je baby moet troosten of wat je kan doen tegen die stomme krampjes, maakt dat het soms echt even allemaal teveel is. Ik weet nog wel dat ik in het ziekenhuis zat voor mijn nacontrole bij de gynaecoloog en dat ik daar veel enorm opgewekte vrouwen met dikke buiken zag zitten. En op dat moment dacht ik alleen maar: ‘nu zijn jullie nog happy, maar je hebt echt géén idee wat je straks te wachten staat en hoe ontzettend zwaar dat is.’ Misschien is het goed om daar even bij te vermelden dat ik weg ging thuis toen Bodi enorm overstuur aan het huilen was, en hij met geen mogelijkheid slapen wilde. Dat verklaart mogelijk mijn ietwat verbitterde gedachte… πŸ˜‰

En borstvoeding. Man, man, man. Γ“f ik het ging geven, was wat mijn betreft niet eens een vraag. NatΓΊΓΊrlijk ging ik borstvoeding geven, duh! Totdat mijn kindje in de kraamweek alleen maar afviel, de borstvoeding niet goed op gang wilde komen, omdat alles wat tegen kon zitten ook tegen zat, Bodi in de 2e week niet aankwam, ik inmiddels bloedende kloven had en het gewoon niet ging, zowel fysiek als mentaal niet. Het stoppen met borstvoeding geven vond ik heftig. Ik wilde het goed doen voor mijn kindje, maar ik wilde ook dat mijn kindje zou groeien. Het heeft me echt huilbuien gekost; ik voelde me een onwijs slechte moeder en opmerkingen vanuit mensen in mijn omgeving (die opeens allemaal een mening hadden over mijn borstvoeding) maakte het niet altijd makkelijker en gaven mij het idee dat anderen mij ook een slechte moeder vonden. Zelfs mannen bleken een mening over dit thema te hebben…. Niet handig, met een lichaam wat nog vol hormonen zat en niets kon nuanceren. Ik heb hierdoor wel geleerd om zelf een stuk milder te zijn over het thema borstvoeding; het is namelijk niet (altijd) makkelijk en iedere vrouw moet voor haarzelf en haar kindje de keuze kunnen maken wat ze wil. Ergens mis ik het borstvoeden wel. Dat warme lichaampje tegen je aan en hoe Bodi zich na de voeding helemaal tegen me opkrulde… Gelukkig hebben we de foto’s nog en ben ik blij dat ik het de kans heb gegeven die ik het wilde geven. Ik weet dat ik iedere beslissing heb gemaakt uit liefde voor Bodi, dus het is goed zo πŸ™‚

Bodi is inmiddels ruim 10 weken en door de overgang naar flesvoeding is hij enorm gaan groeien. Hij heeft de bouw van mijn vriend; Bodi is een lange en flinke baby die met grote, alerte ogen de wereld in kijkt. Die grote, alerte ogen heeft hij dan weer van mij meegekregen. Fijn om nog iets van mezelf in m’n baby terug te zien, aangezien hij verder ongeveer eenΒ copy paste van BjΓΆrn is.

Ik vond de eerste 2 maanden mama zijn een mooie periode, maar ook een erg pittige. Soms voelde het echt als overleven. De laatste weken komt er iets wat lijkt op ritme in ons leven (ritme met een baby is schijn hoor – zodra je denkt dat je ritme hebt, gebeurt er weer iets, waardoor het hele ritme verandert!) en Bodi slaapt de nachten door. Voldoende rust en ook een stukje regelmaat; ik ga daar goed op. Daarnaast vind ik stukje bij beetje weer tijd voor mezelf, wat ik ook echt wel nodig heb. Ik ben een leukere mama als ik af en toe ook even me-time heb en even een halfuurtje voor mezelf heb. Dan kan ik daarna ook weer extra genieten van hangen in pyjama met de kleine πŸ˜‰

Ik heb nog verlof tot april, en daar heb ik geen seconde spijt van. Ik vind het heerlijk om in huis te rommelen, lekker de tijd te hebben om voor Bodi te zorgen en samen op stap te gaan. Bodi doet het erg goed, wat het ook makkelijker maakt om op stap te gaan met hem, waardoor mijn wereld langzamerhand weer groter begint te worden. Het helpt dat ik een fijne club andere mama’s heb leren kennen, met wie ik ervaringen, onzekerheden en ‘momfails’ kan delen. Erg fijn om hen regelmatig te zien en te spreken, en misschien is dit ook wel onmisbaar in het leven van een nieuwe mama!

Ik heb het idee dat deze blog ‘negatiever’ is geworden, dan ik misschien zou willen. Ik wilde vooral realistisch blijven; mama worden is het meest geweldige wat ik ooit meegemaakt heb, en hoeveel miljoenen ze me ook bieden, Bodi krijgen ze echt niet mee – maar mama zijn is ook het zwaarste wat ik ooit heb meegemaakt. Maar, het is echt waar, met de week wordt het makkelijker. Dus aan alle mama’s (to be): Hang in there, het is maar een fase… You got this!

 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.