Henschotermeergames 2017

Afgelopen woensdag deden Björn en ik mee aan de Henschotermeergames. We liepen samen de Duo Estafette: ieder 3x 2,5 km rondom het Henschotermeer. Qua timing misschien niet zo handig, aangezien we zondag ook nog de Den Haag Strandmarathon liepen. Dus we hadden nog wat last van stijve en pijnlijke spieren. Dit mocht de pret uiteraard niet drukken!

Onze loop begon om 19.45u. We konden hiervoor nog kijken naar de Run-Swim-Run, 2,5 km lopen – 500m zwemmen – 2,5 km lopen. Het zag er leuk uit, maar toch niet mijn ding geloof ik. Het schakelen van Swim naar Run lijkt me echt verschrikkelijk: natte voeten, natte kleding, al dat zand overal. Neeh, niet mijn ding.

Om 19.40u ging ik het startvak in, we hadden namelijk besloten dat ik shift 1 zou lopen. Ik ben namelijk de minder snelle van ons 2, dus zou Björn telkens kunnen jagen. Dat maakt het hardlopen toch net ietsje leuker voor hem 🙂 Ik begon redelijk in de achterhoede en probeerde me daar niet gek door te laten maken. Ik liep mijn eigen race, op mijn eigen tempo. Ik vind dat deel toch altijd wat lastig, maar het ging me nu niet slecht af. Het was een mooie route, rond het Henschotermeer. Wel een pittig rondje: veel kleine hoogteverschilletjes en pittige klimmetjes. Ik maakte geen vrienden met mijn kuiten.

Mijn eerste ronde ging in 13:23 en hierna mocht Björn aan zijn ronde beginnen. Ik dronk snel een bekertje water en at een stukje banaan en kon toen alweer klaar gaan staan, want ik wist dat ik rond de 10 minuten hersteltijd zou hebben. Dit klopte: Björn was er na 9:31 alweer. Ik vond ronde 2 behoorlijk pittig. De eerste 500m gingen makkelijk en lekker, daarna voelde ik het vorige rondje alweer en leken de klimmetjes nog wat pittiger. Ik had het idee dat ik echt een stuk langzamer liep, maar ik kon mijn pace constant houden. En hierdoor ging ronde 2 in 13:27. Niet verkeerd.

Ik mocht weer even bijkomen met een stukje banaan en een bekertje water, want mijn speedy was alweer onderweg. Dit keer nog ietsje sneller als in ronde 1: hij liep er 9:24 over. En toen was mijn ronde 3. De laatste, maar ook de zwaarste. Ik voelde van begin af aan al mijn kuiten, die stram en strak aanvoelden. Ik was niet de enige die deze ronde vermoeid was en pijntjes had; dit was namelijk het eerste rondje dat ik mensen inhaalde en niet alleen ingehaald werd. Dat voelde leuk en gaf me voldoende vleugels om in hetzelfde tempo richting de finish te gaan. Het was een rondje waar psychisch goed doorheen te komen was: de 1e kilometer ging relatief makkelijk, nog 250m en dan ben ik alweer op de helft. Vanaf daar was de vlag van 2km al te zien, en vanaf daar was het nog maar 500m naar de finish. Het parcours was in stukjes te delen in mijn hoofd, en dat vind ik altijd erg prettig. Rondje 3 ging best lekker en liep ik in 13:30. Verval van 4 en 3 seconden per rondje van 2,5km. Ik ben er trots op.

En de laatste ronde van Björn. Die iets minder zijn pace kon houden. Geen schande, als je je eerste rondes al in dat hoge tempo gelopen hebt. Hij liep zijn laatste ronde in 10:01. Alsnog een prima tijd, voor de derde keer 2,5e kilometer!

Samen hebben wij 1:09u over de 15km estafette gedaan. Wat mij betreft een mooie tijd; alleen zou ik dit nooit lopen haha! We zijn, denk ik, redelijk in de achterhoede geëindigd. Lang leve de poedelprijs! Wat niet erg is, want we hebben een leuke loop gehad!  Ik zou zeker nog eens terug komen voor de Henschotermeergames!

Voor nu is het eerstvolgende in mijn agenda een loopje de Damloop by Night in september. Dus als iemand nog leuke tips heeft in juli of augustus? Ik hou me aanbevolen!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.