Hardlopen: wat ze mij eerder hadden moeten vertellen

Toen ik enthousiast met hardlopen begon, liep ik op mijn sportschool schoenen, droeg ik mijn niet steunende sportbeha van de Hema en liep ik in een schattige joggingbroek. Kon prima. Maar toen ik serieuzer ging hardlopen, bleek het slim om hier toch verandering in te brengen. Niemand had me voorbereid op alles wat bij het hardlopen kwam kijken. Hierbij de dingen die ik graag eerder had willen weten, in plaats van het zelf te moeten ontdekken…

  • Die sportbeha – Investeer in een goede sportbeha. Ik had eerst een sportbeha van de Hema, die ik echt heel prettig vond. Dacht ik. Totdat ik een écht goede sportbeha kocht. Toen merkte ik pas hoe weinig support mijn sportbeha mij gaf. Dus, echt: investeer in een goede sportbeha. Eentje die support biedt, het liefst met een dubbele sluiting op de achterkant (dit verdeelt het gewicht) en eentje die qua maat helemaal goed zit. Ga niet voor de eerste de beste die je tegenkomt, maar neem de tijd om een goede te vinden en laat je goed informeren. Ik vind zelf de sportbeha’s van Shock Absorber erg fijn, maar ook over die van Anita hoor ik goede verhalen (nog niet zelf getest).
  • Underwear – Naast een goede sportbeha, ontdekte ik pas veel later dat hardloopondergoed ook erg fijn is. Kanten broekjes of strings zijn misschien charmanter, maar als je eenmaal naadloos hardloopondergoed hebt ontdekt, wil je echt niets anders meer. Geen schuurplekken meer na lange duurlopen, hoera! (ja, ik spreek uit ervaring… dat deed pijn!)
  • Gekleurde tights – Toen ik mijn joggingbroek weg deed, kwam ik allemaal leuke tights tegen. In de leukste kleurtjes en de leukste printjes. En ik kocht er verscheidene. Helaas heb ik sommige maar 1x aan gehad. Waarom? Omdat sommige zweetplekken op bepaalde kleuren tight eruit gaan zien alsof je in je broek hebt geplast. Charmant. Not… 
  • Ga niet meteen voor mijlpaaltijden – Het klonk allemaal zo leuk: even een 5 km lopen. Nou, dat heb ik geweten. Wat was dat zwaar. Ik heb er van geleerd. Je (ik in ieder geval) gaat niet direct een 5km onder de 30 minuten, een 10km onder het uur of een halve marathon onder de 2 uur lopen. Stel realistische verwachtingen, train op jouw manier en denk even niet aan tijden die jij per se lopen wilt. Als het erin zit, komt het er echt een keer uit, maar verwacht aan het begin niet teveel van jezelf! Daar ga ik in ieder geval vanuit, want mijn PR op de halve marathon staat nog steeds op 2:01 😉
  • Korte broekjes – Toen ik wat langer bezig was met hardlopen, werd ik verliefd op de korte broekjes van Nike, met een ienieminie tight eronder. Superleuk. Vol enthousiasme kocht ik er een en ging ik ermee hardlopen. Nou, dat heb ik geweten: de schuurplekken zaten tussen mijn benen. Ik heb geen mooie, ultraslanke benen, en die schattige korte broekjes zijn dus niet voor mij besteedt. Ik had dit kunnen weten (dagen in zomerjurkjes lopen geven dit effect ook), maar ik had er even niet aan gedacht….
  • Korte broekjes #2 – Ga niet de hele zomer in een tight lopen. Ook al ben jij niet tevreden over je benen: je zweet je suf. Je loopt zoveel fijner in een korte broek in de zomer. Ik zelf loop alleen niet in een ultrakorte, maar eentje die halverwege mijn bovenbeen eindigt. En zo show ik nog voldoende been. Fijne bijkomstigheid: bruine benen zonder er al teveel moeite voor moeten doen!
  • Voeding – Het is goed om je voeding aan te passen op je activiteiten, maar sla hier niet in door. Als je een 5km loopt, hoef je vooraf echt geen koolhydraten te stapelen, en achteraf geen hele extra maaltijd te nemen. Ik ging zelf nog wel eens de mist in: ik heb gesport vandaag, dus ik mag dit en dit. Terwijl mijn lichaam dat qua herstel helemaal niet nodig had. Maar daarnaast: vul wél goed aan als je intensief gesport hebt of een lange duurloop hebt gedaan. Anders zal je in de loop van de dag merken dat je je flauw en energieloos voelt.

Welke dingen had jij willen weten voordat je met hardlopen begon?

2 reacties

  1. Misschien wel een beetje hetzelfde. Maar ook, hoe je echt op dient te bouwen. Gelukkig wist mijn nan dit wel aan te pakken. En ook, dat ik niet meteen teveel van mezelf moest eisen. Ik ging veel te hard, te lang, en in het begin elke dag! To much.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.