Hardloopverhalen #19: Linda

Vandaag op mijn blog het hardloopverhaal van Linda! Het is een mooi verhaal, hoe hardlopen haar leven verandert heeft; en haar zoveel meer geleerd heeft! Jouw verhaal ook hier? Stuur me dan even een mailtje: petraruns@outlook.com!

Als je me vroeger zou vertellen dat ik nu zoveel van hardlopen zou houden, zou ik je uitgelachen hebben. Astma, verschillende blessures, overgewicht…Reken daarbij nog een heel laag zelfbeeld en heb je recept van wie ik was voor ik aan mijn hardloopavontuur startte.

Door de jaren heen heb ik af en toe wel geprobeerd om af te vallen en in conditie te raken, dit met wisselend succes. De echte ommekeer is gekomen door een gewoon simpel klein voorval. Mijn dochter kreeg op school een start-to-run en ze wou hiervoor slagen. Zo kwam het dat ik besloot om samen met haar te oefenen. We hadden de podcast van start to run met Evy gedownload en vertrokken aan, toen nog, ons avontuur.

Wat viel het tegen die eerste les. 1 minuut hardlopen…nee dat lukte me absoluut niet. En de volgende keren ook niet…waarom ik het niet opgegeven heb, kan ik tot op de dag van vandaag niet zeggen. Misschien omdat ik een voorbeeld voor mijn dochter wilde zijn? Of omdat ik het beu was altijd te falen en op te geven? Misschien al die redenen of nog toch nog iets anders, ik moet het antwoord schuldig blijven. Zelfs het graag doen, was toen absoluut nog niet aan de orde.

Om het vol te houden hadden mijn dochter en ik een afspraak gemaakt: we gingen de 5km ladiesrun in Antwerpen lopen (werd tezamen met de 10 miles georganiseerd) Als dit ons lukte, kreeg zij een nieuwe laptop. Langzamerhand begon ik eindelijk mijn minuut te kunnen lopen, zelfs veel langer. Mijn dochter moest door een gebroken sleutelbeen de trainingen staken. Maar ik begon er juist plezier in te krijgen en ben blijven doorlopen. 

Toen mijn man herstellende was van een gebroken rug, is hij met mij beginnen trainen. Zo heb ik mijn eerste 5km uitgelopen. Dat gevoel van die finish te halen was voor mij veel meer dan enkel 5 km te kunnen lopen. Het was een overwinning voor mijn zelfvertrouwen: ik kon iets, ik was geen mislukkeling.

Ik ben blijven lopen en de kilo’s zijn eraf gevlogen (natuurlijk ook veel gezonder gaan leven). Toen kwam er een nieuwe uitdaging en nog één en nog één….Langzaam begon ik me beter en beter in mijn vel te voelen en begon ik mezelf terug heruit te vinden. Ik begon mij zelf te worden, degene die ik lang verstopt had in een donker hoekje van mijn brein.

Hardlopen betekent voor mij veel meer dan alleen maar lopen. Het betekent zoveel meer, het is zoveel meer. Het heeft me ook heel veel bijgebracht: door te zetten, vergroten van mijn zelfvertrouwen, verbeteren van mijn gezondheid. 

Daarbij heeft lopen me ook geleerd beter om te gaan met tegenslagen en momenten dat het wat tegenzit. Lukt het vandaag niet, dan misschien morgen. Dat laatste is onlangs nog eens waar geworden op de marathon van Eindhoven die ik heb moeten opgeven door blessure. Dit heeft me alleen maar versterkt in mijn trainingen en nog vastberadener gemaakt om die marathon eindelijk in de benen te krijgen.

Dankzij het lopen ben ik gegroeid en sta ik steviger in mijn schoenen, heb ik nieuwe mensen leren kennen en durf ik meer in het leven. Zo heb ik mijn blog opgericht en ga ik binnenkort starten met hardloopbegeleiding.

 

One comment

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *