Hardloopverhalen #17: Wesley

Vandaag het verhaal van Wesley! Wesley neemt ons vandaag mee in zijn hardloopcarrière en hoe deze tot stand gekomen is. Zoals hij het zelf noemt: de eerste stappen van een marathon tv-kijken naar een marathon hardlopen!

Ik snap het niet. Waarom gaan mensen sporten? Wat is het nut? Drie keer in de week jezelf afbeulen in de sportschool. Een sliding met gestrekt been richting die verkeerde plek. Kilometers hardlopen onder het vriespunt. Dan ben je toch niet helemaal lekker…

Het is 00:30 uur en ik staar naar het plafond. Ik lig weer eens wakker in mijn bed. Onrustige benen. Ken je dat? Super irritant. Net als je lekker ligt worden je benen onrustig en dat stopt pas als je ze beweegt. En dat kan alleen maar als je wakker bent. Fijn. Een diepe zucht verlaat mijn lichaam. Ik draai mijn hoofd naar links en hoor het vredig zacht gesnurk van mijn vrouw. Hoofd naar rechts. Even luisteren.
Stilte. Ook de kinderen slapen. Nu ik nog.

Net wanneer ik merk dat ik langzaam in slaap begin te vallen schiet er ineens uit het niets een ziedende pijn door mijn rechter kuitbeen. Kramp! Dat kan er ook nog wel bij. Ik schiet overeind, bijt in mijn dekbed en probeer zo weinig mogelijk geluid te maken. Een paar pijnlijke minuten later vindt mijn hoofd met een nieuwe diepe zucht opnieuw het hoofdkussen. En mijn ogen wederom het plafond. Er gaat een lijstje door mijn hoofd. Ik ben 38 jaar jong en elk jaar wordt het aantal fysieke klachten groter:
• Rusteloze benen
• Pijn in mijn schouder, arm en pols
• Pijn in mijn onderrug
• Kramp
• Bierbuik, lovehandles, manboobs


Het lijstje stopt wanneer er wederom een tinteling door mijn benen gaat en ik met een onwillekeurige beweging mijn vrouw in haar zij trap. Wat volgt laat zich misschien raden. De volgende ochtend schopt mijn vrouw me met een hoofd vol zelfmedelijden en wat mp3-tjes van Evy (Gruyaert, red.) om de oren de deur uit en mijn hardloopavontuur is begonnen. Blijkbaar. Minuutje wandelen, minuutje hardlopen, minuutje wandelen en zo door. Evy is fier op mij en ik ben eigenlijk ook best fier op mij. Dit gaat lekker! Wanneer ik na een half uur weer over de drempel van mijn voordeur stap voel ik me heerlijk! Omdat de training nergens echt zwaar werd en ik tussendoor steeds mocht wandelen (superlief!) kon ik het prima volhouden en had ik na de training zelfs nog wel even door willen gaan. Ok dat laatste lieg ik, maar het viel me 100% mee! Sterker nog: lijkt dit nu naar meer te smaken?

Twee dagen later trek ik zonder enige tegenzin, maar eerder met een gevoel wat in de verte lijkt op een soort licht enthousiasme, opnieuw mijn sportschoenen aan om het asfalt te betreden. Ik, die qua sporten in mijn leven nooit verder was gekomen dan een marathon Lost-afleveringen kijken, begin mezelf langzaam hardloper te noemen, als mensen me op feestjes vragen of ik aan sport doe. Ik koop
hardloopschoenen, een hardloophorloge en loop na een paar maanden ineens 5 kilometer tijdens een wedstrijd in Zwolle. Geen toptijd maar dat boeit me niet, daar ben ik niet mee bezig, ik heb een andere missie. Ik ben aan het sporten en ik vind het zowaar niet stom en belachelijk. Ik geniet ervan!

Inmiddels zijn we twee jaar verder en heb ik twee weken geleden de Dam tot damloop gelopen en wil ik me deze maand inschrijven voor de CPC Halve marathon in Den Haag. Ik loop 3x in de week hard, schrijf erover op mijn blog, wil volgend jaar een opleiding tot hardlooptrainer volgen en raak helemaal in paniek als ik er op vakantie achter kom dat ik mijn hardloopschoenen ben vergeten.

En dat lijstje fysieke klachten vraag je je misschien af? Weg. Nou ja, nog een klein bierbuikje, want het leven bestaat niet alleen maar uit sporten 🙂

Wil je Wesley volgen? Neem dan een kijkje op zijn site: www.basicallyrun.nl

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.