Hardloopverhalen #15: Marjolein

Vandaag het hardloopverhaal van Marjolein. Inmiddels ken ik Marjolein al een tijdje. Naast dat we elkaar volgen op Instagram, werken we allebei naar 1 doel toe: de Elfsteden Estafette in juni 2018! Marjolein is een van mijn teamies, en juist daarom vind ik het zo leuk dat ze vandaag hier haar hardloopverhaal wil delen 🙂 Marjolein is op Instagram te volgen: @marjoleinruns. En uiteraard zijn de 11stedenmeiden ook nog steeds te volgen: @girlsrun11steden

Wat voel ik me goed! Een zin die best gek valt na een week worstelen met mezelf, waarbij ik me weer eens op die plek vond van onmacht en verdriet. Niet iets waar ik graag over praat, maar wat wel een link heeft naar waarom ik o.a. ben gaan hardlopen, waarom ik het volhoud en wat hardlopen met mij doet. De laatste tijd voel ik me namelijk echt goed, ook tijdens zo’n week. Ik zie het op dat moment misschien niet, maar ik vind sneller rust en kan mezelf sneller ‘herpakken’. Ik voel me sterker dan eerst en ben gelukkig. Naast een lieve man, lieve vrienden en familie is hardlopen ook iets wat me onwijs helpt om de dingen te doen die ik wil en mijn energie te behouden. Er zijn namelijk zoveel leuke dingen die ik graag doe en wil blijven doen!

Als klein meisje rende ik tijdens de vakantie op de vroege morgen richting de bakker en het winkeltje waar ze kranten verkochten. Om vervolgens terug naar het huisje te rennen met een krant voor papa en warme broodjes voor het ontbijt. Twee dingen die me wel omschrijven: ik wil bewegen en ik vind het leuk om geluksmomentjes te creëren. Qua hardlopen deed ik af en toe wel wat, maar ik moest het steeds opnieuw opbouwen door “dipmomenten” (zoals ik ze noem). Op de momenten dat ik weer op zoek was naar beweging: dus mijn energie terug had, liep ik en anders niet. Dit is de laatste tijd wel erg verbeterd. Ik kan zeggen dat ik nu al drie jaar consequent loop en me zelfs vaak tijdens die “momenten” naar buiten weet te sleuren. Om mezelf gemotiveerd te houden moest ik in het begin veel hardloopwedstrijden plannen: een doel om naar toe te werken. Hoewel dat nog steeds een goede motivator is, merk ik dat het voor mezelf zorgen een nog betere motivator is. Het hardlopen helpt me goed voor mezelf te zorgen. Op het moment dat ik aan het lopen ben word mijn hoofd rustiger/leger en ontspan ik als het ware.

Natuurlijk is dat niet elke keer zo, ook hardlopers hebben hun momenten en periodes waarin het even niets oplevert. Ik in iedergeval wel. Maar ik geef niet op! Het geeft me het gevoel dat ik veel meer aankan dan ik denk en laat me zien dat ik ook veel meer kan bereiken dan ik ooit dacht. Inmiddels heb ik een halve marathon gelopen en aan verschillende wedstrijden meegedaan. Iets wat ik een aantal jaar geleden niet voor me zag. Ik wilde wel, denk ik, maar zag het mezelf niet doen. Ja ik was een sporter, maar liet het “echt goede hardlopen” aan de “echte” hardlopers over. Nu zie ik dat niet meer zo. Ik vind het leuk om te doen, dus ik doe het. Puur voor het plezier en voor wat het me geeft. Ik hoef niet de snelste te zijn, als ik maar geniet van wat ik aan het doen ben. Er bestaat voor mij ook geen “echte hardloper” meer. Er zijn genoeg mensen die sneller en beter zijn dan dat ik ben, maar we zijn beiden hardlopers/sporters. Beiden op onze eigen manier. Het leuke vind ik ook dat er makkelijk contact word gemaakt, iets wat ik vaak best lastig vind. Veel van het contact is voor mij ontstaan op instagram, maar vervolgt zich inmiddels naar ontmoetingen en wedstrijden die je samen beleefd en rent.

Nu we het toch over instagram hebben: Laatst vroeg iemand op basis van wat mijn instagram account laat zien of ik ook nog leuke dingen doe of dat ik vooral druk ben met sporten en werken. Hier moest ik wel even om grinniken. Mijn account laat namelijk vooral sportgerelateerde foto’s zien en dat is met een reden. Instagram is voor mij een soort sportdagboek geworden. Een manier om mijn proces in beeld te brengen en mezelf te blijven motiveren om door te gaan en er plezier in te houden. Een platform wat ik dus puur voor mezelf gebruik en wat me leuke extra’s heeft opgeleverd. Een plek waar ik inmiddels dus ook andere “instarunners” heb ontmoet, wat heel fijn en inspirerend is! Om even terug te komen op de vraag of ik nog leuke dingen doe: jazeker! Maar hardlopen is zeker een van mijn hobby’s en ik zie dat niet meer los van elkaar. Het hoort bij wie ik ben en laat me juist genoeg opladen om naast het lopen toe te komen aan die andere leuke dingen 😉 Het is een soort basis voor mijn leuke leven geworden . En natuurlijk lukt het ook wel eens niet om te gaan lopen door verschillende omstandigheden zoals ziek thuis etc. Valt dan alles uit elkaar? Nee! Want zodra ik me weer goed voel sta ik te springen om weer te gaan en hoef ik niet meer opnieuw te beginnen met opbouwen. Hoe fijn is dat!

Ik raad iedereen aan om zo iets gelijks te vinden wat je energie geeft. Of het nu hardlopen is of een andere sport/bezigheid. Vaak weet je ook al wel wat dat dan precies is, maar lukt het nog niet om het in je systeem te krijgen of om vol te houden. Probeer het asjeblieft, zet door en creëer zo je eigen geluksmomentje.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.