Hardloopverhalen #11: Martijn

Leuk! Vandaag weer een hardloopverhaal van een man, van Martijn! (Op Instagram kennen we hem als @martijnprak). Hij heeft een blog geschreven over zijn eerste 10 kilometer wedstrijd en over het doel wat hij hierin behalen wilde! Lezen jullie mee?

Allereerst zal ik gaan vertellen hoe het zover kwam, dat ik mij inschreef voor de 10km tijdens de Marathon Amersfoort. Ik heb Marjolein een tijd terug leren kennen via Instagram. We hebben veel contact over het hardlopen en ik heb haar dan ook tot mijn personal coach gebombardeerd. (vond ze zelf ook wel een mooie titel).

Ergens begin april, toen mijn hardloopleven weer in een opbouwende fase zat, vroeg Marjolein wanneer ik mijn eerste 10km wedstrijd gepland had? Ik zei: “uhhh geen idee, kan ik dat?” Waarop Marjolein vroeg waarom ik niet op 18 juni 2017 in Amersfoort kwam rennen? Ze bood aan om dan samen de 10km te lopen. Dit was natuurlijk een fantastisch aanbod en hier kon ik geen nee tegen zeggen. Dit heb ik dan ook niet gedaan. 🙂 Op het moment dat ik ja zei, had ik nog nooit 10km hardgelopen, dus je kan je voorstellen dat het een dingetje voor mij was.
Nadat we ons allebei hadden ingeschreven begonnen we natuurlijk over het raceplan. Ik had zoiets van ‘uitlopen is prima’, maar Marjolein had iets meer vertrouwen in mij. Onder het uur moet toch zeker lukken. Ik zou er op dat moment gelijk voor getekend hebben en vond het een mooie uitdaging, dus deal. Onder het uur wordt ons doel.
Na lange tijd van voorbereiding en trainingen was de dag dan eindelijk aangebroken. Ik sliep dit weekend speciaal daarvoor bij mijn schoonouders in Zoetermeer, zodat ik niet meer zover hoefde te rijden. Alsnog stapte ik, met mijn gezinnetje, om 8 uur in de auto richting Marjolein. Het verbaasde me hoe redelijk ontspannen ik nog was, ik had wel gezonde spanning, maar echt heel erg zenuwachtig was ik niet. Waarschijnlijk vertrouwde ik volledig op Marjolein. Rond 9.00 uur kwamen we aan bij het prachtige huis van Marjolein en eindelijk ontmoette ik haar dan in het echt. Na een kwartiertje vertrokken we op de fiets (deze hadden we meegenomen) richting Amersfoort. Dat was zo’n 10 minuutjes fietsen.
Daar aangekomen moesten we natuurlijk allebei nog naar het toilet en kwamen we de nodige bekenden nog tegen. De meeste kende ik ook alleen maar via Instagram, dus leuk om ze ook een keer in het echt te zien. Als snel gingen we het startvak opzoeken en daar aangekomen hoorden we dat de start was uitgesteld. Lekker dan, sta je daar in de brandende zon. Want, ondanks dat de start om 10.00 uur was, was het al goed warm.
Van tevoren hadden we allerlei tempo’s besproken. Toen we nog niet wisten dat het zo warm zou worden hebben we het zelfs heel even over 5’45/km gehad, maar dat hebben we door de warmte bijgesteld naar 5’50/km-5’55/km. Marjolein zou het tempo bepalen en in de gaten houden, ik hoefde alleen maar te volgen. Marjolein kende de route gelukkig ook heel goed, dus kon precies vertellen waar we het zwaar zouden krijgen.
Het eerste stuk ging heel goed. We liepen gemiddeld zo’n 5’51/km en ik had er nog vrij weinig moeite mee. Bij ongeveer 3,5 km stond de eerste waterpost en Marjolein pakte twee bekertjes, zodat ik een beetje door kon blijven rennen. Super lief toch? Vlak daarna stond ook onze cheering zone met Sieta en man en kinderen van Marjolein. Toch altijd fijn als er mensen langs de kant staan om je aan te moedigen. 
Tot aan de 5km was ik eigenlijk nog niet echt in de problemen gekomen. Het gemiddelde tempo lag nog steeds rond de 5’51/km, dus dat ging helemaal volgens plan. Helaas kreeg ik het daarna wel iets zwaarder. Hier had Marjolein me al voor gewaarschuwd, aangezien er een stuk aankwam langs het spoor vol in de zon. Het tempo ging dus ook iets omlaag, maar nog steeds liepen we volgens schema.
Vanaf ongeveer 8 km kom je de binnenstad van Amersfoort weer in en staat er veel publiek met muziek. Er stond trouwens langs de hele route best veel publiek. Doordat we de stad weer inliepen en we al 8km erop hadden zitten, gingen we ook weer sneller lopen. En de laatste km was zelfs bijna onze snelste! (5’49/km) Marjolein gaf al aan tijdens de het laatste stuk, dat we onder het uur gingen halen! Ik was er nog niet zo zeker van, want ik was toch redelijk kapot!
We gingen onder de brug door naar de laatste bocht voor de finish en na een high five aan m’n kids sprintte ik naar de finish. Ik was zo blij om die te zien. In mijn enthousiasme vergat ik helemaal waar Marjolein was, maar die kwam gelukkig vlak achter mij aan. 🙂
We keken op onze horloge en hadden beide een tijd van 59:59. (Helaas was het parcours 10,1km, dus hadden we iets minder speling dan dat we dachten) Maar we hebben het gered! Onder het uur is gelukt. Uiteindelijk was de officiële tijd 59:58, maar 59:59 is toch eigenlijk veel leuker! 😉
Wat een topdag was dit en wat heb ik genoten. Ontzettend trots dat we dit hebben geflikt, want het was echt afzien met de hitte. Marjolein bedankt voor je begeleiding de hele dag en met name tijdens de race. Ik hoop dat we nog eens zoiets moois mogen beleven samen!

Vind jij het ook leuk om je verhaal hier te delen? Stuur dan even een mailtje naar petraruns@outlook.com, en wie weet staat jouw verhaal binnenkort ook hier!

2 comments

  1. Heb gehoord dat het dit jaar inderdaad belachelijk warm was, dus wat knap gedaan! Ik heb mijn eerste 10km ook in Amersfoort gerend! (ik ben er opgegroeid dus vond dat ook heel erg leuk) en ‘ken’ dus de route die je beschrijft…
    Goed gedaan hoor! En eh… blijf je hardlopen?

  2. Ik kon vroeger in 35 minuten 6 km lopen. Maar de laatste keer dat ik heb gelopen was 6 maanden geleden. Ik doe het helemaal niet meer… Al zou ik het eigenlijk weer moeten doen :))

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *