Mijn eerste keer hardlopen…

Inmiddels loop ik met gemak best wat kilometers. Gaat het de ene keer natuurlijk veel makkelijker dan de andere keer; die dagen kennen we allemaal wel. Maar ik hoef niet meer na 100 meter te stoppen omdat ik steken in mij zij heb, of omdat ik op adem moet komen. En dat was de eerste keer dat ik ging hardlopen wel anders!

Ik woog een kilo of 90 en ik had besloten dat hardlopen mijn ding ging worden. De sportschool vond ik niets, gewoonweg omdat het in zo’n muffe zaal was. Dus dacht ik dat wat beweging buiten me wel goed zou doen. Ik had afgesproken met een vriendin om samen een stukje te gaan lopen. Ik had mijn fitness schoenen aan (waren van Asics, kon prima, toch? 😉 ) en had een leuk setje kleding uit de sportschool. Of ik uberhaupt een fatsoenlijke sportbeha had op dat moment, ik vraag het me af? Wat zal het een charmant gezicht geweest zijn, maar dat terzijde 😛

Maar goed, wij zouden samen wel even een stuk gaan hardlopen. Nu had ik wel wat conditie na al mijn cardio uurtjes in de sportschool, maar dit stond toch niet in verhouding tot hardlopen en wat dit met mijn lichaam deed. Na 2 minuutjes moest ik éven wandelen en op adem komen. Steken in mijn zij dienden zich snel aan en ik vroeg me af waarom ik dit in vredesnaam deed.

Uiteindelijk liepen we samen 1,78 km. Ik heb het even opgezocht. In een minuutje of 17. Het was qua afstand en pace niet echt een direct succes. Maar ik vond het leuk. Het gaf me een fijn gevoel. En dus ging ik door. Ik downloadde de lessen van Evy, waarmee ik ging opbouwen tot een 5 km, in 12 weken. Ik pufte tussen alle heftige intervaltrainingen door. 8x 2 minuten joggen en 1 minuutje wandelen bleek een ramp te zijn. Nu lach ik erom, maar wat vond ik het toen pittig!

De pittige trainingen van toen, zijn misschien een makkie voor nu. Het zijn trainingen die ik nu uit mijn losse pols schudt. Die ik er even bij doe op woensdagochtend. Maar dat komt alleen omdat ik tóen doorgezet heb. Het doorzetten van toen, heeft mij een mooie basis gegeven om nu uit verder te werken. Iedereen begint op niets, of op bijna niets. Je loopt niet direct 5 kilometer (uitzonderingen daar gelaten). Je moet beginnen om verder te kunnen. En alle begin is moeilijk, maar het is het wél waard!

One comment

  1. Ik ben ook begonnen met Evy, na misschien voorheen wat losse lesjes.
    Na jarenlang hockeyen had ik nog wel wat conditie (dacht ik) maar dat bleek wel tegen te vallen. Evy was ECHT pittig en ik was elke keer blij dat ik niet was neergevallen halverwege een les. Maar toen ik bijna bij het einde was heb ik geloof ik de laatste 3 lessen van Evy geskipped en ‘opeens’ rende ik een 5km hardloopwedstrijd (colour run)! Dat was al een fantastische accomplishment … Maar nu kan ik ‘zomaar’ 10km rennen en laatst zelfs een keer 15… en ben ik aan het trainen voor 21km! Heel grappig als ik dan terugdenk naar 3-4 jaar geleden toen ik niet eens een kilometer aan 1 stuk kon rennen!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.