‘De dag dat ik zonder mijn hardloopkleding rende…’

Vorige week zondag liep ik tijdens de Berenloop samen met vriendin Mirjam. Het was haar 3e halve marathon! Vorig jaar had ik al de eer om haar te pacen tijdens haar 1e halve marathon! Het was echter een bijzondere dag voor Mirjam… Haar dag begon namelijk zonder hardloopkleding én startnummer…

Mijn voorbereiding voor deze Halve Marathon was niet optimaal. Eerder dit jaar (in augustus) rende ik mijn 2e halve marathon, en sindsdien liep ik nog 2 loopjes boven de 10km: 13 en 15 km. De week voor de Berenloop werd ik langzaam ziekjes: toen ik om 17:00 veel te lang onder een hete douche stond om daarna in bed te kruipen kon ik niet ontkennen dat ik echt ziek was! Gelukkig voelde ik me in het weekend weer beter, pakte ik al mijn spullen in (ik zou nog elders overnachten de dag voor de loop) en ging op pad.

Zondagochtend werd ik met de auto vanaf het noorden van Noord-Holland naar Harlingen gebracht. Ik was mijn brood vergeten dus liep nog even snel terug, en toen gingen we met gepaste haast op naar de boot. Terwijl we de Afsluitdijk op reden zei mijn vriend tegen me: ‘heb je je hardloopspullen wel?’. Ik keek om me heen en zag een tasje met daarin mijn lunch en een haarborstel. Ik draaide me om en vroeg aan mijn vriend of hij mijn kleding had. Toen hij nee zei dacht ik héél even dat hij een grapje maakte, maar toen drong het tot me door… Ik had het tasje met daarin werkelijk ALLES dat ik vandaag nodig had in de hal gezet toen ik mijn lunch ging pakken, op mijn hardloopschoenen na want die had ik al aan. In films zie je mensen wel eens bleek wegtrekken, en ik denk dat ik dat echt deed. Ik raakte niet in paniek maar er ging wel heel veel door me heen. Terug kon zeker niet meer dan mistte ik de boot (en keren op de afsluitdijk is verrassend genoeg onmogelijk), dus ik heb al mijn contacten aangesproken (thanks lief appgroepje) waarna die meiden me tips gaven over wie ik kon benaderen.

Gelukkig hadden zowel Petra als Tanja wel een shirtje, broek en sokken voor me, en aangezien ik met Tanja op de boot zat kon ik me daar al omkleden. Het grootste probleem voor ik überhaupt kon starten waren mijn startnummer en een sport-bh. Ik heb geen gigantische boezem maar rennen in een gewone BH, bijna 2,5 uur lang, dat zag ik niet zitten… De organisatie mailde me dat ik voor €10 een vervangend startnummer kon kopen maar bijna op hetzelfde moment werd op de boot omgeroepen of er nog iemand een startnummer zocht… JA! Bedankt lieve meiden, omdat jullie te veel startnummers gekocht hebben op marktplaats kon ik starten zonder extra kosten! Wonder boven wonder was op Terschelling de HEMA open, dus ook HEMA: bedankt! Ik kon een eenvoudige maar goede sport-bh kopen en zou kunnen starten!

Zonder muziek, zonder gel-snoepjes voor onderweg, zonder riem om mijn mobiel in te doen en zonder mijn eigen kleding rende ik 21.1 km over Terschelling. Wat was dít een avontuur zeg! Moet zeggen dat zwart me minder gek staat dan ik dacht 😉

Zijn jullie ook wel eens iets belangrijks vergeten voor een wedstrijd?

 

One comment

  1. Mooi verhaal, leuk geschreven !
    Het enige wat ik onlangs was vergeten waren mijn “oortjes” misschien daardoor liep ik een pr in Amsterdam tijdens de halve Marathon….

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.