Breaking 2 #13

Vorige week schreef ik dat ik wat twijfels had aan de haalbaarheid van mijn ‘Breaking 2’, eind december. Als jullie dit lezen, zit ik inmiddels aan de andere kant van de plas, in Noord-Amerika. Ik ga hier hopelijk veel mooie dingen zien en als kers op de taart: de marathon van New York bijwonen. Na zelf in Rotterdam gelopen te hebben, lijkt het me tof om aan de andere kant van het hek te staan en mensen te supporten! Voor nu nog even een terugblik op mijn trainingsweek, die, wederom, weer eens niet liep zoals gepland… 🙁

Zondag: Laten we zondag even beginnen. Ik had mijn eerste nachtdienst en kreeg in die nacht last van buikpijn. Toen ik vervolgens iedere 15 minuten de drang kreeg om te plassen, wist ik hoe laat het was: hallo blaasontsteking. Ik meldde me ergens vroeg in de ochtend bij de huisartsenpost, om mijn urine te laten controleren, maar mijn ontstekingswaarden waren niet hoog genoeg om een antibioticakuur te krijgen. Dat is natuurlijk goed nieuws, maar het leverde wel een week op, die werd gedomineerd door pijn, veel plassen, en daardoor minder hardlopen…

Dinsdag  – Dinsdag is voor baantraining, lekker intervallen en gaan! Ik was wat huiverig: hoe zou het hardlopen gaan en zou mijn buik dit vinden? Gelukkig is er een toilet langs de baan, dus in het ergste geval zou ik 400’jes rennen en die afwisselen met toiletbezoekjes 😉 Het warmlopen ging prima, nergens last van. De loopscholing vond ik minder geslaagd: al dat springen, kaatsen en skippen was geen fijn gevoel voor mijn buik. Toch gewoon aan de training begonnen: 2x 800 m op 95%, 2x 600m op 100% en 2x 400m op 105%. De eerste intervallen gingen prima. Pas na mijn 1e 600m heb ik even een toiletstop gemaakt en toen kon ik weer verder. Wel was mijn lichaam gewoon moe, combinatie van de nachtdiensten en m’n blaasontsteking. Vandaar dat ik de laatste 400m even overgeslagen heb, en rustig heb uitgelopen. Maar alle intervallen netjes op het beoogde tempo gelopen, dus ik mag niet klagen!

Zaterdag – en toen liep in zaterdag pas weer. Ik reed naar mijn vriendin Dagmar (die zondag de New York marathon loopt, whoohooo!), om samen te gaan hardlopen. Dagmar heeft de laatste weken best last gehad van haar knieblessure, dus het doel was om pijnvrije kilometers te maken. En dit is goed gelukt. Ik was allang blij dat mijn duurlooptempo weer wat sneller was dan de afgelopen weken, er zit blijkbaar weer vooruitgang in!

En aankomende week: Ga ik veel wandelkilometers maken, en zitten mijn hardloopspullen in mijn koffer. Ik vind het leuk om op vakantie te hardlopen, maar of ik echt duurlopen ga doen? Geen idee. Mogelijk gewoon lekker wat rondjes om de stad te verkennen. En ik móet natuurlijk door Central Park gaan lopen, maar dat lijkt me logisch 🙂

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.