Beginnen met hardlopen

Ooit, zo’n 4 jaar geleden, trok ik voor het eerst de hardloopschoenen aan. Nou ja, ik trok geen hardloopschoenen aan; ik liep op mijn sportschool schoenen. Maar goed, dat even terzijde. Zo’n 4 jaar geleden begon ik met hardlopen. Ik weet waar ik het over heb als ik zeg dat alle begin moeilijk is, want jeetje, wat vond ik mijn opbouwschema pittig. Ik heb de afgelopen dagen meerdere keren de vraag gehad hoe je het beste kan beginnen met hardlopen en wat hiervoor nodig is. Ik ga mijn best doen om hier, vooral uit eigen ervaring, het een en ander over te vertellen. Wat raad ik de beginnende hardloper aan?

Opbouwen – Ja, dat klinkt als een open deur, maar toch! Neem opbouwen alsjeblieft serieus. Zelf ben ik begonnen met het Start to Run schema van Evy. Ik heb netjes alle lessen gevolgd. En ik vond ze toch pittig. Ik herinner me de les ‘8x 2 min joggen, 1 min wandelen’ nog heel goed. Wat vond ik die verschrikkelijk zeg! Maar met een goed schema zal je ook echt vooruitgang boeken en dit is fijn om te merken. Bijkomend feit is dat je ademhaling en longen eerder wennen aan je conditieopbouw dan je pezen en gewrichten wennen aan de opbouwende belasting. Hier wordt in goede schema’s rekening mee gehouden, dus als je je hieraan houdt, zal je minder vatbaar zijn voor blessures.

Loopgroepje – Ik loop bij een loopgroep en dat is, naast super gezellig, ook erg motiverend. Er zijn speciale groepen met beginners, waar je met elkaar gaat opbouwen naar een 5km. Het is motiverend om met elkaar te trainen en daarnaast zal je merken dat jij niet de enige bent die moeite heeft met 2 minuten joggen achter elkaar. Niets om je voor te schamen: je kan elkaar juist motiveren. Ook is het erg leuk om samen te trainen en zal ook dit motiveren. En ja, als je eenmaal hebt betaald voor lessen, is dit vaak ook een stok achter de deur om te gaan, ook als het regent. Dus mocht je beginnen met hardlopen: check eens bij de sportschool of de atletiekvereniging of ze een startersgroep hebben. Hier ga je echt geen spijt van krijgen.

Kleding – Ik liep aan het begin van mijn hardloop carrière in mijn sportschool kleding en op de schoenen die ik tijdens groepslessen droeg. Niets mis mee, maar het biedt simpelweg niet het comfort van goede hardloopschoenen, een passende tight en een ondersteunende sportbeha. Ik wil je niet direct op kosten jagen (kijk alsjeblieft eerst even een paar weken aan of hardlopen écht je ding is), maar investeer in goede spullen. Laat je adviseren voor schoenen bij een echte hardloopzaak, waar ze filmpjes maken om jouw loop te analyseren (Run2Day en Runners World doen dit sowieso, maar ook kleinere hardloopwinkels bieden dit aan). Een goede sportbeha wil nog wel eens aan de prijzige kant zijn, zeker als je een iets grotere cup hebt en echt goede ondersteuning nodig hebt, maar ook die zijn de investering echt waard. Fijne hardloopkleding hoeft niet duur te zijn. Winkels als, bijvoorbeeld, H&M en Lidl hebben fijne spullen die niet al te duur zijn. Ik ben zelf (iets te) vaak te vinden bij de Nike Outlet in Utrecht Overvecht. Nike voor kleine prijsjes, ik hou ervan!

Meten is weten – Jaa, dat klopt. Het is fijn om te weten hoe ver je gelopen hebt. En het kan handig zijn om te weten hoe snel je gelopen hebt en op welke hartslag dit was. Maar ga niet meteen een duur hardloophorloge aanschaffen (natuurlijk mag dit wel, het is jouw portemonnee), apps als Runkeeper of Strava werken echt prima. Het is zonde als je in je eerste hardloopweek een dure Garmin of TomTom aanschaft en deze na 2 weken in de kast ligt onder een laagje stof. Wacht dus even af om te kijken of je wilt blijven hardlopen (uiteraard wil je dit) en kijk dan of je een horloge een handige ondersteuning vindt.

Zorg dat je je oke voelt – Ik vond de eerste keren hardlopen eng. Ik was bang dat mensen mij zouden zien. Ik, met teveel kilo’s, die meer moest wandelen dan dat ze kon joggen, in haar grijze joggingbroek. Ik had nou niet het gevoel dat dit heel charmant was. Nee, ik wilde wel trainen, maar niet in het openbaar. En dat is wat lastig, want hardlopen is toch het fijnst in de buitenlucht. Mijn oplossing: ik fietste naar een ‘verlaten’ weggetje (niet helemaal verlaten hoor, veiligheid boven alles!), zodat weinig mensen me zouden zien en deed hier mijn training. Kies een plek waar jij je comfortabel voelt. Vind je het in het donker te onveilig, loop dan overdag. Wil je dat niet teveel mensen je zien, ga dan niet op het drukste gedeelte van de dag het park in.

One big, happy family – Hardlopers zijn one big, happy family. Bij wie het niet uitmaakt of jij nu net je 1e meters aflegt, of in training bent voor je 10e marathon. Ook al strompel jij, is je shirt doorweekt van het zweet en ben je na 2 minuten buiten adem. Het boeit niet. Hardlopers groeten elkaar, want hardlopers zijn hardlopers. En wij zijn trots op elkaar. Wees dus niet onzeker als je een afgetrainde hardloper met alle nieuwe gear tegenkomt. Zet een big smile op, zwaai even of zeg goedemorgen en loop lekker door. Wedden dat jouw collega hardloper jou net ook een fijne dag heeft gewenst? En wedden dat dit jou een boost geeft om er nog even tegenaan te gaan?

Als je nog vragen hebt, stel ze dan gerust. Ik schrijf graag nog een blog over dit thema!

2 comments

  1. Hallo Petra. Ik ben Evelien en ik volg je nu al een tijdje via Instagram en lees je blog ook natuurlijk. Ik ben helaas afgekeurd, ik was politieagente en sporten deed ik veel maar helaas kwam dat stil te liggen toen mijn gezondheid niet mee wilde werken. De kilo’s vlogen er aan en ik at meer dan goed voor me was, had veel pijn en zat alleen maar op bank tv te kijken, slapen was echt een drama. Dat ging een paar zo door en op een gegeven moment was ik redelijk stabiel en mijn reumatoloog adviseerde mij om het sporten weer op te pakken, want bewegen is erg goed als je reuma hebt. Ik dacht eerst dat lukt me nooit maar ik ben het avontuur aangegaan en begonnen met elke avond een stukje wandelen en omdat mijn man aan hardlopen deed, wilde ik dat ook en ben toen, net als jij, begonnen met Evy. Alle lessen netjes gevolgd en het was soms zwaar, erg zwaar. Mijn 1e wedstrijd was een lady’s run in Hilversum van 5km. Ik vond het zwaar maar oh zo leuk. Gedurende de jaren die volgde tot nu toe, heb ik soms weken en zelfs maanden niet gelopen door ontstekingen en operaties en 3,5 jaar geleden kreeg ik er ook epilepsie bij maar ondanks alle tegenslagen ben ik nog steeds aan het lopen. Ik doe er sinds 4 jaar ook lichte krachttraining bij, ook weer op advies van mijn specialist. Over 6 weken loop ik sinds een paar jaar weer een 10km wedstrijd, tijden zijn niet belangrijk, het genieten en het uitlopen zijn belangrijker. Ook ben ik inmiddels ruim 10 kilo afgevallen en dat loopt ook wel lekkerder moet ik zeggen. Door verhalen te lezen zoals dat van jou geven mij een extra boost en een stukje extra zelfvertouwen en als mijn gezondheid nu een beetje meewerkt wil ik volgend jaar op mijn 56e een Halve Marathon uitlopen, gewoon in mijn eigen stad want dat zou de kers op de taart zijn. Ik blijf je volgen natuurlijk en wil je echt heel hartelijk bedanken voor je mooie en eerlijke verhalen. Groetjes Evelien.

  2. Mijn mama is een hele tijd gaan lopen, dus deed ik maar mee. Een paar zondagen ging ik gewoon mee lopen. Ik weet niet hoe het komt, maar ik kon gewoon zo (zonder training!) die 5 km’s aan. Het verbaasde me echt. Nu loop ik bijna niet meer. Maar het staat zeker op mijn lijstje die ik voor het einde van 2018 wil vervullen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.